Gypsy Queen Free *06-07-2010 - 29-05-2020 

Voor zo'n kleine twee weken geleden had ze ineens een bloedneus. Vreemd...we hadden haar niet eerder horen niezen o.i.d.

Daarna begon ze wel te niezen dus in eerste instantie een kuurtje er op gezet wat niet echt hielp.

Na een dag of 4 naar de kliniek om te kijken wat we verder konden doen.

Foto's gemaakt maar daar was weinig geks op te zien. Verder geen koorts, ze was gewoon haarzelf en eten deed ze ook nog vol op. AB kuur er op en weer naar huis.

Maar ook deze kuur deed niks, dus afgelopen maandag weer terug naar de kliniek.

Weer helemaal nagekeken, ook in haar neus maar meer dan wat geďrriteerd verdikt slijmvlies was er niet te zien. Wel hoorde we haar nu echt op de neus ademhalen.

Een tumor dan? Tja dat zou tot de mogelijkheden kunnen behoren. Maar dat zou alleen met een ct-scan vastgesteld kunnen worden, en met hoogstwaarschijnlijk de uitkomst dat het niet operabel zou zijn.

Toch besloten om nogmaals een andere ab kuur er op te zetten en een spuit die de zwelling moest wegnemen.

De dagen erna zagen we de bloedneus echt stukken minder worden, wat ons hoop gaf. Maar afgelopen nacht werd ze ineens zwaar benauwd.

Ze heeft bijna de hele nacht naast Monique bij der hoofdkussen gelegen, wat ze voorheen nooit deed. Ergens middenin de nacht wilde ze naar beneden, en dat mag natuurlijk.

Vanmorgen vroeg om 07.00 de wekker, waar is ons Gypsy? Bed uit en gaan kijken waar ze uithing. De eerste bloedspetters vonden we al op de overloop, de angst greep ons naar de strot. Hoe verder we naar beneden gingen hoe meer bloed we tegenkwamen. Beneden leek het wel of er zwaar gevochten was, maar dat kwam allemaal uit haar neusgaten. Zelfs haar bekkie zat nu vol met bloed...

Meteen de dierenkliniek gebeld en we konden snel terecht. Nogmaals alles nagekeken maar we moesten tot de conclusie komen dat er niks meer aan te doen was.

 

Gypsy een geweldige mooie lieve poes die nooit, maar dan ook nooit iets heeft gemankeerd en nu in nog geen twee weken tijd zo ziek wordt dat we niks meer konden doen..... 

Ooit heeft ze ons twee kittens geschonken om daarna als castraat jaren bij ons verder te gaan. Wat hadden we graag van haar iets in de fok kunnen houden om mee verder te werken want ze was een prachtige tortie met een heerlijk karakter, maar dat is haar en ons nooit gegund. 

11 weken geleden hebben we al afscheid moeten nemen van haar moeder Joy die ze vreselijk miste. Die twee waren namelijk onafscheidelijk en daar had ze wel een knauw van opgelopen. Laten we nu maar hopen dat ze weer samen kunnen zijn.

 Dag lief kind, we gaan je vreselijk missen

IC.Shanna's Nova Joy of Life 20-02-2006 14-03-2020

 

Als je vanavond naar de hemel kijkt zie je daar de allermooiste ster stralen... 

Op 14 maart 2020 hebben we afscheid moeten nemen van onze aller aller grootste lieverd.

Ze leefde al maanden in geleende tijd, maar vandaag was het echt voorbij.

Gisteren heeft ze nog haar lekkere hapje op staan smikkelen en kwam ze haar knuffels opeisen. Maar vannacht ging het ineens slecht....vanmorgen meteen met de dierenarts gebeld en we konden direct komen. Met enig protest liet ze zich in het kenneltje leggen, haar lichaam was op maar in haar koppie nog zó helder.

 

Ze was één van onze stammoeders van onze cattery en ze heeft ons geweldige kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en achterachterkleinkinderen geschonken.

Ze was onze diva, deed haar tortiekleuren eer aan. Haar plekje was altijd naast Monique op het kussen, en als Monique niet goed zat op de bank dan liet ze dat luidkeels weten.

Ze kon altijd zo zwiepen met haar staart als ze bij je zat, het liefst in je gezicht en met een beetje pech belande die staart in je kop koffie of op je boterham. Ze moest overal bij zijn. Ze kon het ook niet hebben als één van ons boven was en de ander beneden....allebei op de bank anders was haar plaatje niet compleet.

 

Lieve schat, we willen je bedanken voor alle 14 jaren die je met ons hebt gedeeld. We missen je vreselijk 😢

Je hebt je naam eer aan gedaan.....je was echt onze Joy of Life 


*Crosby (Waldemaine Jannis) 30-12-2008 - 4-12-2019*

Zo zet je een foto op Facebook dat er een heleboel jarig zijn deze maand en zo zit je bij de dierenarts om afscheid te nemen van onze grote lieverd Crosby.

Crosby, onze eerste eigen dekkater. Als de dag van gister herinneren we ons de rit naar Duitsland. Hoe we in eerste instantie gingen kijken voor zijn broer maar uiteindelijk voor hem kozen. We hadden geen betere keuze kunnen maken! ...
Hij was de rust zelve, accepteerde alles en iedereen. Was grote vriendjes met zijn makkers boven en de knuffelbeer voor ons en de meiden en kittens beneden in de groep.
Showen vond hij niet zoveel aan. Hij heeft het geschopt tot International Champion maar zijn oren stonden steevast in de vliegtuigstand. En je kon proberen met een veertje hem attent te maken, maar dat boeide hem voor geen meter, ook thuis niet.

Deze heerlijke vent heeft ons veel gezonde nakomelingen gegeven waarvan er nu nog vele in onze cattery en bij onze kittenkopers rondhobbelen.

Crosby is misschien in heel zijn leven 4x bij de dierenarts geweest, hij mankeerde eigenlijk nooit wat. En nu binnen 2 weken zagen we hem slechter worden. Niet qua omgang maar qua conditie. Bij de eerste check half november was er niks te ontdekken en op 3 december terug en daar zat ineens duidelijk voelbaar een enorme bult bij zijn darmen.
Op 4 december hebben we hem nuchter bij onze dierenarts gebracht om hem open te laten maken om te zien wat er loos was.
Wat onze dierenarts daar aantrof was een berg ellende. Een tumor die door de darmen was heen gegroeid, de boel was ook al aan het lekken in de buikholte.
We hebben besloten om hem niet meer wakker te laten worden.

We zijn er kapot van. Missen zijn aanwezigheid en zijn praatjes want dat kon hij. Kletsen en purrren met iedereen.

Dag lieverd, we zullen je nooit vergeten.

 


 

Int.CH.Rudolph Bolger of Noah's Ark Floyd van Pink Floyd *10-12-2009 -6-09-2019  *


We zijn onze grote vent Floyd verloren begin september. Ineens ernstig ziek, opgenomen geweest in een kliniek waar ze alles uit de kast hebben gehaald om hem te redden. Maar het heeft allemaal niet mogen baten. We zijn hem kwijt onze grote lobbes die alles goed vond, die al ging spinnen als je hem aankeek en als een koning bij de mannen boven zijn plek had veroverd. Ondertussen is hij terug thuis en hebben wij het voorzichtig een plekje kunnen geven.

Ruby Tuesday Free   08-11-2009 * 26-11-2018

Loslaten is ook houden van zeggen ze, maar Jezus wat doet dat pijn!
Vandaag hebben we ons Ruby moeten laten gaan. Die rotziekte die kanker heet, heeft gewonnen.
Op 15 augustus hebben we nog een tumor weg laten halen maar binnen een paar weken had ze er 5 voor terug gekregen. ...
We wisten dat er niks meer aan te doen was en hebben we haar de afgelopen tijd extra verwend met o.a. haar lievelingseten, maar eten ging haar dit weekend ook steeds slechter af. Binnen een week 1 pond afgevallen en dan weet je.....het einde nadert snel.

Ruby was een heerlijke rooie. Met haar streken en soms felle karakter, maar ook zo lief. Normaal op schoot liggen deed ze niet. Ruby moest altijd op je borst liggen met 1 poot op je wang. Elke morgen was ze erbij met douchen, op de badrand de spetters opvangen.

Ze heeft ons prachtige kittens geschonken en was een supermoeder voor haar babies.
Vorig jaar moest ze haar dochter Dancer ineens missen en dat heeft er bij haar zeker ook ingehakt. Samen met haar moeder Soul waren ze een drie eenheid en nu is moeder Soul alleen over. Ze lagen altijd al dicht bijelkaar maar de laatste weken waren ze echt onafscheidelijk.

Lieve rooie dondersteen, we missen je allemaal verschrikkelijk....voor altijd in ons hart.

Baby Baby Baby Free Zorro,Babs 23-10-2011-2-12-2017

Vandaag hebben we afscheid moeten nemen van ons lieve meiske. Babs, babsekind, kletskous en supermam hebben we moeten laten gaan.
Wat eerst een gewone poliep in haar oor leek, bleek achteraf een kwaadaardige snelgroeiende tumor. Voor twee weken terug laten verwijderen en het was alweer in alle hevigheid terug. Nu had het zelfs haar trommelvlies al doorboord. We hadden nog een afspraak staan voor komende woensdag in een andere kliniek maar die tijd was haar niet gegeven.....
We missen ons kind......... verslagen
Dancer29-05-2011

Vandaag is de hemel een ster rijker. Onze liefste Dancer is niet meer in ons midden.
We missen je grote schat. Het heerlijke gespin, als we alleen al naar je keken ging je motortje al aan. Je grote liefde voor iedereen hier in de groep, vooral je moeder en je oma waar je elke dag mee moest kroelen, elkaar wassen en samen slapen. ...
We willen je bedanken lieverd voor alle mooie jaren en de geweldige kittens die je ons hebt geschonken.
Dans.......Dancer.......Dans, en wees vrij daar aan de andere kant van de regenboog.

 voor altijd in ons hart

Int.CH.Shanna's Bohemian Rapsody
Rhapsody, Raps
12-12-2005*25-10-2016
CH.Shanna's Annie Oakley
Kayleigh, Meisje
05-06-2005*25-10-2016

 

Vandaag is een zwarte dag voor ons. We hebben afscheid moeten nemen van twee van onze stammoeders, Shanna's Bohemian Rapsody en Shanna's Annie Oakley a.k.a Kayleigh. Van ons Rapsody wisten we het vanaf juli dit jaar dat het afscheid er aan zat te komen. Na een echo van haar nieren werden er kalkafzettingen gezien, met als uitslag....niks meer aan te doen, geef ze nog een mooie tijd.
Ons Kayleigh...
was een flinke klap in ons gezicht.....binnen een paar dagen zagen we haar achteruit gaan. Veel slapen en niet meer zo aanwezig. Dus vandaag langs de dierenarts met nog de hoop, hier kunnen we nog wat mee. Maar niks was minder waar, hoogstwaarschijnlijk was het haar lever of alvleesklier die niet meer goed werkte en al veel schade had aangericht.
En daar sta je dan met zijn tweeën met twee van je grote lieffies en moet je de beslissing nemen dat het beter is om ze te laten gaan en ze de rust te geven die ze verdienen.
Het doet pijn, heel veel pijn om ze niet meer in ons midden te hebben. Gelukkig leven ze voort in hun nakomelingen die we hier hebben rondlopen. Van hun directe kinders tot aan achter, achter, achter kleinkinderen.
Lieve repsepleps en kayleighmuppet, bedankt voor alle mooie jaren die we samen hebben mogen beleven en voor alle mooie kinders die jullie ons hebben geschonken. Samen zijn jullie gegaan en samen komen jullie straks ook weer bij ons terug. Voor altijd in ons hart.....het ga jullie goed.....dikke knuffel van ons.

 

Eur.Gr.Int.Pr.Valco Spaaihoef
Valkie, Coonie, King
16-06-2005-20-06-2016
 Chicago Free
03-05-2016-20-06-2016
 

Vandaag 20-6-2016 is er een stukje hart uit ons weggerukt. Onze Falco hebben we moeten laten gaan, hij was binnen een paar dagen compleet afgetakeld. Hij zwalkte op zijn benen en had pijn. Onze King waar ons hele Maine Coon avontuur ooit mee begonnen is, is er niet meer. Nooit is hij gebruikt in ons fokprogramma, maar heeft het virus aan ons gegeven.

Maar nog meer triest nieuws is er te vertellen. Chicago is vandaag met Falco meegegaan naar de kattenhemel......

Chicago had laatst wat ...last dat hij zijn voer begon over te geven, zo vlak na het eten. Nu raken we van een keertje overgeven niet in paniek maar we zagen het te vaak gebeuren.

Dus hebben we vandaag een afspraak gemaakt met een specialist in een dierenkliniek in Eersel. Daar hebben ze geavanceerde apparatuur, beter en meer dan onze eigen dierenarts. Hij heeft contrastvloeistof gehad om daarna met een röntgenfoto te bekijken wat er aan de hand was.

Wat bleek, en onze eigen dierenarts had al het vermoeden, er zat een hele erge vernauwing tussen zijn slokdarm en maag in. Maar heel minimaal kon er wat vloeibaar eten door, zelfs de contrastvloeistof bleef voor 80% hangen.

Diagnose : niet te behandelen.

Dan kunnen we jullie vertellen dat de grond onder onze voeten wegzakt. Het kind is speels, heeft lol, komt aan in gewicht......maar heeft een overlevingskans van nul......zo niet te bevatten.

We hebben hem weer meegenomen naar onze dierenarts met de gemaakte foto's om te vragen of hij een uitweg zag. Maar ook hij zag geen oplossing, en we weten al ziet hij maar 10% kans dan wil hij er voor gaan, maar die was er niet.

We hebben hem samen met Falco laten inslapen en ze zijn samen naar het crematorium, en ze komen ook samen terug in een urn.

Jullie snappen wel dat we op dit moment bijna ontroostbaar zijn.

 

 

Celebration Free 14-05-2008-25-10-2012

Onze Cellebel is er niet meer….nadat ze twee nestjes had gekregen kreeg ze ineens erg veel last van haar gebit. We hebben toen meteen besloten om haar uit de fok te halen en haar een heerlijk castratenleven te bieden. Sally werd geholpen aan haar gebit en het leek allemaal goed te gaan. Op een gegeven moment zagen we dat ze niet lekker in haar vel zat. Na onderzoek bleek ze 1 vergrote nier te hebben. Haar andere nier was nog goed op dat moment. Besloten om haar eerst met medicatie op te laten knappen om daarna de zieke nier te laten verwijderen. Poezenbeesten kunnen net zoals mensen heel goed op 1 nier functioneren. Echter werd ons en Sally die tijd niet gegund. Na een kort ziek zijn is ze van ons heen gegaan. We zijn er kapot van.

Rust zacht lief Sally kind, we hadden je graag nog zoveel jaren in ons midden willen hebben.


Waiting for Your Love Free 2-09-2009-9-08-2013

 

Geheel onverwachts en totaal niet te begrijpen is ons Lovely (Ijsco) afgelopen vrijdag op 09-08-2013 overleden.

Na autopsie is gebleken dat een bloedvaatje in haar longen was geknapt en ervoor gezorgd dat haar longen volliepen met bloed.

Alle andere organen zoals het hart, nieren, darmen, lever en andere vitale delen waren onaangetast en in topconditie.

De schrale troost die wij als fokker hebben is dat het niet iets erfelijks is en de kittens van nu en haar vorige kittens die nu bijna 2 jaar oud zijn, geen gevaar lopen.

 

 Monique & Saskia
Reinoutlaan 161
5665AR Geldrop
0031-(0)40-2853613



 

 Copyright © 2020 by author all rights reserved Cattery Free